The Journey Continues…

x-tra: dumalaw sa jubail si kadyo kagabi kasama ang kanyang wishart at 3 cute na mga chikitings.

* * * * * * * *

after chatting with mylabs kahapon, i decided na mag-ikot ng konti, as always crowded na naman ang mga kalye ng jubail during fridays. i really hate it!

parang rally kung saan santambak na itik¹ ang nakakalat sa kalye, binabarahan ang maliliit na eskinita at pinupuno ang mga islands. dura dito dura doon, kalat ang nga-nga² sa buong paligid. hindi naman ako sobrang suplado. marahil ay naka-amoy na kayo ng bumbay, isipin n’yo na lang na nagsama-sama ang isang daang bumbay, ganoon ang naaamoy namin dito tuwing biyernes.

minsan ko ng naitanong ito sa aking kasamang itik, naging kagawian na lang daw itik na magkita-kita tuwing biyernes sa mga sentro o kabayanan. nag-iipon-ipon ang magkakababayan sa isang lugar, kamustahan at kung may bagong dating galing india, doon din ipinamamahagi.

bawat lugar sa bayan ay [parang] naka-reserve sa isang bayan/state sa india, sabi noong pinagtanungan ko, “the corner of jeddah & king abdulaziz streets, you will see mostly punjabis are there” doon naman daw sa kabila ay mga keralites, hyderabadis etc. etc.

ewan ko how can they stand the heat [or cold] as early as 3pm naka-assemble na sila doon. while pinoys crowded the internet cafès, sila ay nagkukuwentuhan lang sa gitna ng kalye. kanya-kanyang trip lang talaga.

1. karaniwang tawag sa mga bumbay, minsan pana [↩]
2. teka paano ko ba ipapaliwanag ito, ito yung kulay pula na nginangata ng mga lola natin, kung hindi n’yo nakita ito sa lola n’yo, yung mga katutubo sa baguio ngumangata din nito. kung di ka pa nakakarating sa baguio, ala na kong magagawa doon. [↩]